Այցելուն

The Visitor-ը կարճ հոռոր-քվեստ է point-and-click ձևաչափով, որտեղ դուք կառավարում եք արտամոլորակային մակաբույծի, լուծում տրամաբանական հանելուկներ յուրաքանչյուր տեսարանում և ուտում կենդանի արարածների՝ աճելու ու ուժեղանալու համար:

The Visitor-ում Երկիր է ընկնում մի երկնաքար, որից դուրս է սողում մի փոքրիկ արտամոլորակային մակաբույծ: Նա գրեթե անպաշտպան է, բայց ունի մեկ նպատակ՝ գոյատևել ցանկացած գնով՝ ուտելով կենդանիներ ու մարդկանց և աստիճանաբար վերածվելով ավելի ու ավելի վտանգավոր արարածի:

Պատմությունը ծավալվում է տեսարանների շղթայի տեսքով՝ անտառից ու ջրափից մինչև մարդկանց բնակած տնակ և վերջնական ճակատամարտ խոշոր հրեշի հետ: Յուրաքանչյուր տեսարանում դուք պետք է պարզեք, թե ինչպես շրջակա միջավայրի ու ձեր նոր կարողությունների օգնությամբ հասնել հաջորդ զոհին և առաջ մղել սյուժեն:

Ինչպես է կազմակերպված գեյմփլեյը

The Visitor-ը դասական point-and-click քվեստ է. դուք սեղմում եք էկրանի առարկաների ու կերպարների վրա, գործարկում իրադարձություններ և գտնում գործողությունների ճիշտ հաջորդականությունը:

Կախված նրանից, թե ինչ առարկաներ եք ընտրում և ինչ հերթականությամբ, կախված է, թե արդյոք մակաբույծը կհաջողի սողալ տուն, թռչնին ծուղակ գցել, կատուն վախեցնել, թե «պատահաբար» խոհանոցում վթար կազմակերպել:

Խաղն անցնելու համար կարելի է մեկ կարճ նստաշրջան հատկացնել, սակայն տեսարաններն այնպես են կառուցված, որ ուզում ես փորձարկել. որոշ գործողություններ հանգեցնում են այլընտրանքային, ավելի կոպիտ կամ պարզապես զվարճալի-մռայլ ելքերի: Սա ռեֆլեքսների խաղ չէ. այստեղ կարևոր են դիտողականությունը, տրամաբանությունը և «ամեն ինչ սեղմելու» ցանկությունը:

Մակաբույծի էվոլյուցիան և կարողությունները

The Visitor-ի հիմնական հատկանիշը «ուտիր ու աճիր» սկզբունքն է: Ամեն անգամ, երբ մակաբույծը ուտում է կենդանու, ձեռք է բերում նրա հատկություններից մի մասը. գորտից հետո նրան հայտնվում է երկար լեզու, մյուս արարածներից հետո՝ հարձակման նոր ձևեր ու զոհին հասնելու նոր եղանակներ:

Երբեմն նոր կարողությունները կարծես փոխարինում են հներին. խաղը ստիպում է պլանավորել, թե ում ուտել, որպեսզի կարողանաս անցնել հաջորդ տեսարանը: Անցման ավարտին ձեր հերոսն արդեն քիչ է հիշեցնում մի փոքրիկ ճիճու՝ դա լիարժեք հրեշ է, որը գրեթե ոչնչով սահմանափակված չէ:

Տեսարաններ և լոկացիաներ

Խաղը հստակ բաժանված է մի քանի հիշարժան էպիզոդների:

1. Անտառ և ջրափ. դուք սովորում եք փոխազդել ճյուղերի, գորտի, ձկան ու թռչնի հետ՝ ցամաք դուրս գալու և տնակին հասնելու համար:

2. Տուն մտնելը. անհրաժեշտ է օգտագործել խողովակներ, գազ ու կատու՝ ներս մտնելու համար, համատեղելով կտտոցները ծորակների, բացվածքների ու հենց մակաբույծի վրա:

3. Խոհանոց. դուք շեղում եք տանտիրուհու ուշադրությունը հյութի ու ծորակի ջրի օգնությամբ՝ ստեղծելու համար մի իրավիճակ, որում մակաբույծը կարող է հարձակվել:

4. Ննջասենյակ. այստեղ ստիպված ես թաքնվել հագուստի կույտում, թռչնին վախեցնել, ապա հերթով հաշիվ մաքրել երկհարկ մահճակալի կերպարների հետ:

5. Վերջին սենյակ. վերջին տեսարանը վերածվում է իսկական «հոռոր-ելույթի», և այստեղ ևս կան այլընտրանքային ավարտների հնարավորություններ:

Յուրաքանչյուր էպիզոդ ինքնուրույն փոքրիկ հանելուկ է, բայց միասին դրանք ձևավորում են ամբողջական, գրեթե «մուլտֆիլմային» սարսափ-պատմություն:

Վիզուալ ոճ և մթնոլորտ

The Visitor-ը մեծահասակների համար նախատեսված մուլտֆիլմի տեսք ունի. վառ 2D-գրաֆիկա, խոշոր կարիկատուրային դեմքեր, արտահայտիչ կենդանիներ ու Zeebarf-ի շատ ճանաչելի ոճ:

Միևնույն ժամանակ, խաղը չի ամաչում կոպիտ մանրամասներից. արյուն, անդամահատումներ ու բացահայտ սոսկալի պահեր այստեղ ցուցադրվում են բաց, բայց գրոտեսկային, կոմիքսային ձևով:

Մթնոլորտը հենվում է հոռորի ու սև հումորի խառնուրդի վրա. հանելուկների լուծումները հաճախ հանգեցնում են «պատահարների», որոնք միաժամանակ և վախեցնում են, և նյարդային ծիծաղ են առաջացնում: Այս մոտեցումն ու ոճը խաղը դարձրեցին կուլտային ֆլեշ-սարսափ ու «կոշտ» մուլտֆիլմային խաղերի սիրահարների շրջանում:

Հարթակներ և վերահրատարակություններ

Սկզբնապես The Visitor-ը թողարկվել է որպես բրաուզերային Flash-խաղ և տարածվել Kongregate ու Armor Games-ի նման պորտալների միջոցով: Այժմ այն հասանելի է բրաուզերում էմուլացված Flash-խաղի տեսքով (օրինակ՝ CrazyGames-ում) և ներառված է ֆլեշ-կլասիկայի ժողովածուներում:

Կան նաև շարքի մոբայլ տարբերակներ/վերահրատարակություններ, այդ թվում՝ սմարթֆոնների համար վերամշակված, սակայն «արտամոլորակային մակաբույծ + point-and-click սարսափ» հիմնական մեխանիկան ու գաղափարը դրանցում մնում են անփոփոխ:

Ինչպես խաղալ The Visitor?

Վերահսկում: մկնիկ

Որքա՞ն է տևում The Visitor-ի անցումը:

The Visitor-ի ամբողջական անցումը, ներառյալ բոլոր տեսարանները, սովորաբար տևում է 10-ից 30 րոպե՝ կախված նրանից, թե որքան արագ եք գտնում հանելուկների լուծումները և արդյոք ցանկանում եք տեսնել տեսարանների այլընտրանքային տարբերակները:

Որքա՞ն բարդ են հանելուկները The Visitor-ում:

The Visitor-ի առաջադրանքները հիմնված են տրամաբանության և ուշադրության վրա. անհրաժեշտ է ճիշտ հերթականությամբ սեղմել առարկաների և կերպարների վրա, սակայն տեսարանների մեծ մասը կարելի է լուծել առանց հուշումների, իսկ բարդ դեպքերի համար կան պաշտոնական և ֆանատական անցումներ:

Կարելի՞ է The Visitor-ում ստանալ տարբեր ավարտներ:

Այո, The Visitor-ում կան մի քանի այլընտրանքային ավարտներ և ոչնչացման եղանակներ եզրափակիչ տեսարանում, ուստի փորձերի սիրահարները հաճախ նորից են անցնում խաղը՝ բոլոր տարբերակները տեսնելու համար:

Հարմա՞ր է The Visitor-ը երեխաների համար:

Չնայած մուլտֆիլմային ոճին՝ The Visitor-ը պարունակում է բազմաթիվ արյունոտ և դաժան տեսարաններ, ուստի այն սովորաբար խորհուրդ է տրվում դեռահասներին և մեծահասակներին, իսկ փոքր երեխաների համար կարող է չափազանց վախեցնող լինել:

Ի՞նչ այլ խաղեր կան The Visitor շարքում:

Բացի օրիգինալ The Visitor-ից, կան նաև շարունակություններ, ինչպիսիք են The Visitor: Massacre at Camp Happy-ն և The Visitor Returns-ը, որոնք զարգացնում են արտամոլորակային մակաբույծի գաղափարը և առաջարկում նոր վայրեր ու հանելուկներ: