Աշխարհի ամենադժվար խաղը

The Worlds Hardest Game-ը հարդքոր հանելուկ-լաբիրինթոս է, որտեղ դու կառավարում ես կարմիր քառակուսին և 30 մակարդակների ընթացքում փորձում ես հավաքել դեղին օրբեր ու հասնել կանաչ գոտի՝ խուսափելով վտանգավոր կապույտ և կարմիր շրջաններից։

Ցանկացած բախում անմիջապես «սպանում» է կերպարին և վերադարձնում քեզ մակարդակի սկիզբ կամ վերջին չեքփոինթ, իսկ խաղն ազնվորեն հաշվում է յուրաքանչյուր մահ։

Ինչպես է դա երևում «խաղացողի աչքերով»

Բացում ես խաղը — և տեսնում ես գրեթե «տետրային» մակարդակ՝ սպիտակ ֆոն, բարակ պատերի գծեր ու վառ գունավոր տարրեր։

Կանաչ ուղղանկյունում կանգնած է քո կարմիր քառակուսին, շուրջը հստակ հետագծերով սահում են կապույտ շրջաններ, իսկ դաշտի տարբեր անկյուններում ցրված են դեղին օրբեր, որոնց պետք է հասնես։

Հենց մի քայլ անես — անմիջապես զգում ես, որ կառավարումն ուղղակի է ծայրաստիճան. սեղմեցիր կոճակը — քառակուսին հարթ շարժվեց՝ առանց սահման ու իներցիայի, ուստի ցանկացած սխալ միայն քո անուշադրությունն է ու թայմինգը։

Արդեն առաջին մակարդակներից ստիպված ես սպասել ճիշտ պահին, որ «սպրդես» թշնամիների երկու շարքերի արանքով։

Հետո խաղը սկսում է «պտուտակները ձգել»՝ հայտնվում են շրջաններից կազմված պտտվող «անիվներ», երկու շարք թշնամիների կոնվեյեր՝ նեղ անցումով, ապա ամբողջ ցանցեր հատվող հետագծերից, որոնց մեջ պետք է բառացիորեն «հյուսես» քո քառակուսին հակառակորդների արանքով։

Մահեր, չեքփոինթներ և չելենջի զգացողություն

Այս խաղում ծանոթ «կյանքեր» չկան — կարող ես մեռնել անսահման անգամ, բայց յուրաքանչյուր մահ գրանցվում է հաշվիչում, որն էկրանին տեսանելի է։

Կապույտ կամ կարմիր շրջանի ցանկացած հպում անմիջապես վերագործարկում է մակարդակը կամ վերադարձնում քեզ վերջին կանաչ գոտի-չեքփոինթ, ուստի սխալները ծանր են զգացվում, բայց արդար։

Ակնթարթային վերագործարկման շնորհիվ սպասելու վրա գրեթե ժամանակ չես ծախսում. մեռար — և վայրկյանի կոտորակ անց արդեն կանգնած ես մեկնարկային գոտում՝ պատրաստ փորձելու նոր երթուղի կամ թայմինգ։

Արդյունքում տասնյակ մահերն ընկալվում են ոչ թե «պատիժ», այլ ուսուցման նորմալ գործընթաց, երբ դանդաղ-դանդաղ անգիր ես անում թշնամիների հետագծերը և գտնում շարժման համար անվտանգ պատուհաններ։

Մակարդակների և փաթերնների տեսակներ — ինչ է սպասվում հետո

Առաջ շարժվելիս խաղը հաջորդաբար ծանոթացնում է թշնամիների շարժման փաթերնների տարբեր տեսակների հետ, որոնք մանրամասն վերլուծում են գայդերը.

1. «Timer» — մակարդակներ, որտեղ ապաստարանից պետք է դուրս գաս խստորեն սահմանված պահին, երբ թշնամիները հենց նոր հեռանում են։

2. «Loop» — շրջանները շարժվում են քառակուսու կամ ուղղանկյան երկայնքով, իսկ դու ցատկում ես մի «հանգույցից» մյուսը։

3. «Wheel» և «Broken wheel» — խաչաձև պտտվող կոնստրուկցիաներ, երբեմն պտտման ուղղության փոփոխությամբ։

4. «Belt» — թշնամիների երկու շարք շարժվում են դեպի միմյանց՝ ինչպես կոնվեյեր, թողնելով շատ նեղ միջանցք։

5. «Horizontal / vertical weave» և «Grid weave» — շրջաններից կազմված բազմաշերտ «հյուսվածքներ», որոնցում պետք է շարժվել շատ ճշգրիտ, կարճ քայլերով։

Որոշ փուլեր լավ հայտնի են ֆանատներին.

• 3-րդ և 6-րդ մակարդակներ — շարժման թայմինգի առաջին լուրջ ստուգումները;

• 14-րդ մակարդակ — առաջին «անիվը»;

• 16-րդ մակարդակ — առաջին staggered loops-ները;

• 23-րդ մակարդակ — կոնվեյերի էֆֆեկտով «belt»;

• 26-րդ մակարդակ — բարդ հորիզոնական «weave»-ի օրինակ;

• 27-րդ և 30-րդ մակարդակները հաճախ նշվում են որպես ամենաինտենսիվներից. 27-րդում ստիպված ես շատ երկար սպասել անվտանգ պահերի, իսկ 30-րդը զգացվում է որպես «վազք պարագծով»՝ կատարելապես բռնված ռիթմի վրա։

Երեխաների և մեծահասակների համար. ինչու արժե փորձել

Չնայած «ամենադժվար խաղերից մեկի» համբավին՝ նրա կանոնները երեխային կարելի է բացատրել բառացիորեն մեկ նախադասությամբ. «Մի դիպչիր կապույտ գնդիկներին, հավաքիր դեղինները և հասիր կանաչ տուն»: Մինիմալիստ պատկերը չի վախեցնում, իսկ հստակ գույները անմիջապես հասկանալ են տալիս, թե ինչն է անվտանգ, ինչը՝ ոչ։

Մեծահասակների համար սա արդեն ռեակցիայի, ուշադրության ու համբերության մաքուր մարզիչ է. թշնամիների յուրաքանչյուր փաթերն — փոքրիկ տրամաբանական խնդիր շարժման ու ռիթմի վերաբերյալ։

Բազմաթիվ walkthrough-ներ ու քննարկումներ ընդգծում են, որ նույնիսկ փորձառու խաղացողները տասնյակ ու հարյուրավոր փորձ են ծախսում, մինչ կայուն կերպով անցնում են դժվար մակարդակները։

Առաջընթաց և մոտիվացիա

The Worlds Hardest Game-ում հիմնական առաջընթացն այն է.

• 30 մակարդակներից քանիսն ես կարողացել անցնել;

• որքանով ես կարողացել «զսպել» մահերի հաշվիչը;

• հնարավորություն թողնել քո անունը չեմպիոնների գլոբալ ցուցակում ամբողջական ավարտից հետո։

Ոչ խանութ, ոչ գլխարկ, ոչ ֆարմ, ոչ կրկնակի ցատկ, ոչ ջեթփաք — խաղն ամբողջությամբ կենտրոնացած է հմտության ու փաթերնների անգիր անելու վրա։ Ուստի վերջնական 30-րդ մակարդակն ազնվորեն վաստակված կուբոկ է զգացվում. դու կերպարին «ֆարմ» չես արել — դու ինքդ ավելի լավ ես սովորել խաղալ։

Ինչպես խաղալ The Worlds Hardest Game?

Կառավարում՝ սլաքների կոճակներ կամ WASD

Քանի՞ մակարդակ կա The World's Hardest Game-ում և արդյո՞ք բոլորն առկա են բրաուզերային տարբերակում:

Դասական The World's Hardest Game-ում կա 30 մակարդակ, և հենց այս 30 գնալով բարդացող փուլերն են ներկայացված խաղի ստանդարտ բրաուզերային տարբերակում:

Ի՞նչ կլինի, եթե բախվես կապույտ կամ կարմիր շրջանի:

Շարժվող շրջանի ցանկացած հպում անմիջապես մահ է համարվում. հնչում է «հարված», մակարդակը վերսկսվում է սկզբից կամ վերջին կանաչ չեքփոյնթից, իսկ մահերի հաշվիչն ավելանում է մեկով:

Պե՞տք է հավաքել բոլոր դեղին օրբերը մակարդակն անցնելու համար:

Այո, ելքը բացելու համար դուք պարտավոր եք հավաքել մակարդակի բոլոր դեղին «մետաղադրամ»-օրբերը, և միայն դրանից հետո կարող եք հասնել կանաչ ֆինիշային գոտի և անցնել հաջորդ փուլին:

Ինչո՞ւ է The World's Hardest Game-ը համարվում այդքան բարդ:

Խաղը պահանջում է ճշգրիտ թայմինգ, ճշտապահ շարժումներ և թշնամիների բարդ պատերնների անգիր անել, իսկ ցանկացած հպում հանգեցնում է ակնթարթային մահի, ուստի նույնիսկ պարզ թվացող մակարդակները հաճախ տասնյակ ու հարյուրավոր փորձեր են խլում:

Արդյո՞ք այս խաղը հարմար է երեխաների համար, թե՞ միայն հարդքոր խաղացողների:

Կանոններն ու տեսողական ոճը բավականաչափ պարզ են երեխաների համար, սակայն բարդությունն արագ աճում է, ուստի փոքր խաղացողների համար դա կլինի կարճ, բայց վառ չելենջ, իսկ մեծահասակների համար՝ ռեակցիայի և համբերության լիարժեք հարդքոր գլուխկոտրուկ: